[ « 4 » أَنْتَ الْمَدْعُوُّ لِلْمُهِمَّاتِ وَ أَنْتَ الْمَفْزَعُ فِي الْمُلِمَّاتِ لَا يَنْدَفِعُ مِنْهَا إِلَّا مَا دَفَعْتَ وَ لَا يَنْكَشِفُ مِنْهَا إِلَّا مَا كَشَفْتَ « 5 » وَ قَدْ نَزَلَ بِي يَا رَبِّ مَا قَدْ تَكَأَّدَنِي ثِقْلُهُ وَ أَلَمَّ بِي مَا قَدْ بَهَظَنِي حَمْلُهُ ] تنها تو را در دشوارىها مىخوانند ، و در بلاهاى سخت و دشوار ، تنها تو پناهگاهى . بلاهاى سخت و دشوار از انسان دور نمىشود ، مگر آنچه را كه تو دور كنى ، و از گره‌هاى رنج آور ، چيزى گشوده نمىشود ، مگر آنچه را تو بگشايى . پروردگارا ! بلايى بر من نازل شده ، كه سنگينىاش مرا به زحمت و رنج انداخته ، و سختى و مشكلى به دردم آورده ، كه تحمّلش مرا در فشار قرار داده . پناهندگى به خداوند در حل مشكلات و دفع بلاها حضرت سجّاد عليه السلام در هنگام ترس و گرفتارىها با حال تضرّع به پناهندگى خداوند اصرار مىورزد ؛ زيرا در وقت هجوم انواع بلاها و حوادث و گناهان تنها پناهگاه انسان خداست نه غير او . اى فراز از دعاى امام عليه السلام آموزشى به بندگان خداست كه در وقت فشار گرفتارى و غم‌ها به غير از خدا توجه نكنند ، چون اين حالت‌هاى روحى و جسمى كه در اثر بسته شدن درِ رحمت و نعمتِ خداوند و روى آوردن انواع بلاها و سختىها براى انسان است به خاطر اين است كه خداوند مىخواهد ، بندگانش به سوى او روى